توضیحات
راهنمای خرید نخ سیلک
نخ سیلک (Silk Suture) یا نخ ابریشم یکی از قدیمیترین و پرکاربردترین انواع نخهای جراحی است.
همانطور که در جدول مقایسه اشاره شد، نخ ابریشم در دسته نخهای غیرقابل جذب و با ساختار چند رشتهای (Multifilament) قرار میگیرد.
۱. ساختار و منبع تولید
نخ ابریشم از رشتههای پروتئینی خالص (فیبروئین) استخراج شده از پیله کرم ابریشم (Bombyx Mori) تولید میشود.
- چند رشتهای (Braided): برخلاف PVDF یا نایلون، ابریشم از الیاف بافته شده تشکیل شده است. این بافت باعث میشود که:
- گره زدن بسیار آسان و ایمن باشد (گرهها به خوبی در جای خود محکم میشوند).
- سطح ناصافی داشته باشد که میتواند به مرور زمان باعث واکنش بافتی کمی بیشتر از نخهای تکرشتهای شود.
۲. جذبپذیری و استحکام
- غیرقابل جذب: بدن ابریشم را تجزیه نمیکند، اگرچه استحکام خود را با گذشت زمان از دست میدهد. این نخ به دلیل جذب آب یا مایعات بافتی، قدرت خود را به تدریج از دست میدهد.
- استحکام کششی: در ابتدا بسیار قوی است، اما به دلیل ماهیت پروتئینیاش در محیط بدن ضعیف میشود (حدوداً نیمی از استحکام اولیه خود را در طول یک سال از دست میدهد).
۳. واکنش بافتی
نخ ابریشم در مقایسه با نایلون یا پلیپروپیلن، واکنش التهابی متوسطی در بدن ایجاد میکند. این واکنش به دلیل ماهیت پروتئینی آن است و گاهی اوقات میتواند منجر به تشکیل توده کوچکی در محل بخیه شود، اما معمولاً قابل قبول است.
۴. کاربردهای اصلی
به دلیل قابلیت گرهخوردن عالی و سرعت نسبی از دست دادن استحکام نسبت به نخهای کاملاً دائمی (مثل فولاد)، ابریشم اغلب در موارد زیر استفاده میشود:
- لیگاتورها (Ligatures): برای بستن عروق کوچک یا بستن (بستن) پایههای بافتی (Pedicles) در طی عمل جراحی (به خصوص در جراحیهای شکمی یا لگنی).
- بخیههای پوستی (در برخی مراکز): به خصوص در ناحیه صورت یا مناطقی که نیاز به برداشتن بخیه در زمان کوتاه دارند، اگرچه نایلون رایجتر است.
- جراحیهای دهان و دندان: در برخی مراحل ترمیم.
توجه: به دلیل خاصیت “اثر فتیلهای” (Wicking) که ساختار چند رشتهای ایجاد میکند، ابریشم معمولاً در نواحی آلوده یا برای بخیه زدن در نواحی که ریسک عفونت بالاست، توصیه نمیشود.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.