توضیحات
راهنمای خرید ماسک لارنژیال
ماسک لارنژیال (Laryngeal Mask Airway – LMA) است. این ابزار، که گاهی به عنوان یک راه هوایی جایگزین یا کمکی استفاده میشود، جایگاهی بین لوله تراشه (Endotracheal Tube) و ماسک آمبوبگ (BVM Face Mask) دارد.
ماسک لارنژیال (Laryngeal Mask Airway – LMA)
ماسک لارنژیال یک دستگاه راه هوایی غیر تهاجمی (یا حداقل کمتر تهاجمی از لوله تراشه) است که برای تسهیل تنفس بیمار در حین بیهوشی سطحی یا در شرایط اضطراری که انتوباسیون دشوار است، استفاده میشود.
۱. تعریف و هدف اصلی
ماسک لارنژیال مجموعهای است که از یک ماسک با شکل خاص و یک لوله تنفسی تشکیل شده است. هدف آن این است که به جای ورود به نای (Trachea) مانند لوله تراشه، در حلق-حلقی (Pharynx)، دقیقاً در بالای دهانه حنجره (Larynx) قرار گیرد و با مهر و موم کردن آن منطقه، یک راه هوایی مناسب برای تهویه فراهم کند.
۲. ساختار و اجزا
اجزای اصلی ماسک لارنژیال عبارتند از:
- ماسک (The Mask): این بخش دارای شکلی نیمهدایرهای است که از جنس سیلیکون یا لاستیک نرم ساخته شده و دارای یک لبه بادی (کاف) است. این کاف با باد شدن، دور دهانه حنجره قرار گرفته و یک آببندی نسبی ایجاد میکند.
- پورت اتصال (Port Connector): یک اتصال استاندارد ۱۵ میلیمتری که در بالای ماسک قرار دارد و به مدار تنفس، آمبوبگ یا ونتیلاتور متصل میشود.
- لوله تنفسی (Tubing): مسیری که گازهای تنفسی را از منبع به سمت ماسک هدایت میکند.
۳. نحوه عملکرد و قرارگیری
قرار دادن ماسک لارنژیال سادهتر و سریعتر از لوله تراشه است و معمولاً نیاز به شل شدن کامل رفلکسهای حفاظتی (بیهوشی عمیق) ندارد:
- ماسک به صورت دستی خم میشود تا شکل مشخصی به خود بگیرد.
- سپس با هدایت از طریق دهان بیمار، در انتهای حلق قرار میگیرد.
- پس از قرارگیری، کاف ماسک با هوا باد میشود. کاف باد شده، ماسک را در جای خود محکم نگه میدارد و در عین حال دهانه نای (Trachea) و دهانه مری (Esophagus) را میپوشاند.
نکته مهم: ماسک لارنژیال در حالی که دهانه نای را پوشش میدهد، مستقیماً در آن قرار نمیگیرد، بلکه بالای آن قرار میگیرد. این امر نسبت به لوله تراشه، تحریک کمتری برای سرفه و رفلکسهای تهوع ایجاد میکند.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.